و بستگى . و معاهده . و سرگذشت و ماجرا . و حادثه و سانحه و عارضه و هر امر ناگهانى . و هر كارى كه گاه پديد آيد و بدون سبب واقع شود . و اتفاق حسنه : نيك‌بختى ناگهانى و غير منتظر . و خوشبختى پسنديده . اتفاقا ( ettef qan ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بغتة و بطور ناگهانى و بدون انتظار . و متفقا و بطور يكدلى و يكجهتى . و شايد و يحتمل . و بطور كاميابى و عاقبت بخيرى . اتفاقات ( ettef q t ) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - سوانح و ناگهانيها . و بهره‌منديها و كاميابيها و عاقبت‌به‌خيريها . اتفاقى ( ettef qi ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ناگهانى . و اختيارى . و عارضى . و اجماعى . و م ف . بدون قصد . اتفال ( etf l ) م . پ . اتفله اتفالا : بويناك كرد آن را . قال على عليه السلام : قم عن الشمس فانها تتفل الريح . اتقاء ( etteq ' ) م . ع . پرهيز كردن يق اتقيت الشيى اتقاء - اصله او تقيت قلبت الواو ياء لانكسار ما قبلها و ابدلت منها التاء فادغمت فلما كثر استعماله على لفظ الافتعال تو هموا ان التاء من نفس الكلمة فجعلوه اتقى يتقى بفتح التاء فيهما و كسر الهمزة و فتح القاف فى الماضى و فتح التاء و كسر القاف فى المضارع ثم لم يجدوا له مثالا فى كلامهم يلحقونه به فقالو تقى يتقى مثل رمى يرمى و يق فى الامر تق و للمراة تقى . اتقاد ( etteq d ) م . ع . افروخته شدن آتش . اتقار ( etteq r ) م . ع . آهستگى نمودن . و بردبار گشتن . اتقان ( etq n ) م . ع . اتقن الامر اتقانا : استوار كرد آن كار را . اتقاه ( atq ho ) ما اتقاه اللّه ! - كلمهء تعجب - چه پرهيزگار است ! اتقاه ( etteq h ) م . ع . بنهايت رسيدن . و بندگى كردن . و سخن شنيدن . يق اتقه له يعنى بندگى كرد او را . و سخن ويرا شنيد . اتقياء ( atqi ' ) ع . ج تقى . اتك ( atak ) ا . پ . يورش و هجوم و حمله . اتك ( atak ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - دامنهء كوه و صحراى وسيع . اتكا ( ettek ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تكيه . و تكيه‌گاه . اتكاء ( ettek ' ) م . ع . بر هيأت متكى و يا بر پهلوى چپ افكندن يق ضبر به فاتكاه . اتكاء ( ettek ' ) م . ع . تكيه كردن . و تكيه گاه گردانيدن جهت كسى . اتكار ( ettek r ) م . ع . آشيانه ساختن مرغ . اتكاع ( ettek ' ) م . ع . درشت گرديدن . و استوار و مقرر شدن . اتكال ( ettek l ) م . ع . كار به كسى گذاشتن . و اعتماد كردن بر كسى ( و يعدى بعلى ) يق اتكلت على فلان فى امرى . اتكال ( ettek l ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اعتماد و توكل . اتل ( atl ) م . ع . اتل اتلا و اتلانا و اتلالا ( از باب ضرب ) : گام نزديك نهاد هنگام خشم . و اتل من الطعام : سير شد شكم از آن طعام . اتلاء ( atl ' ) ع . ج تلو ( telv ) . اتلاء ( etl ' ) ع . اتليته اياه : در پى او كردم ويرا . و ما زلت اتلوه حتى اتليته اى تقدمته و صار خلفى . و يق فى الدعاء اتلاه الله اطفالا اى اتبعه اولادا . و اتليته : حوالهء وى كردم . و اتليته ذمة : عهد و زنهار دادم او را . و اتليت حقى عنده : باقى گذاشتم نزد وى اندكى از حق خود . و اتليته سهما : تير امان دادم او را . و اتلاه : داد او را اتلاء . و اتلت الناقة : داراى بچه‌اى شد آن ناقه شتر كه پس وى مىرود . و قولهم فى الدعاء على الانسان : لادريت و لا اتليت اى لا تتلى اى لا تكون لها اولاد . اتلاج ( etl j ) م . ع . داخل كردن . اتلاج ( ettel j ) م . ع . درآمدن . و در آوردن . اتلاد ( atl d ) ا . ع . مال كهنهء قديمى موروثى . و ستورى كه نزد صاحبش زاده و يا نتاج داده باشد . و ج ا خ . نام چند بطن از عبد القيس . اتلاد ( etl d ) م . ع . اتلد الرجل اتلادا : خداوند مال كهنه گشت آن مرد . اتلاع ( etl ' ) م . ع . اتلع الثور من الكناس : بيرون كرد آن گاو را از جاى باش . و اتلع فلان : گردن ستيخ كرد فلان . اتلاع ( ettel ' ) م . ع . اتلع فلان والعه : پوشيده است بر من كار فلان و نمىدانم زنده است يا مرده . اتلاف ( etl f ) م . ع . هلاك كردن . اتلاف ( etl f ) ا . پ . مأخوذ از تازى - تلف . و خرج بيهوده . و تضييع و هلاك و تباهى . و تخريب . اتلافات ( etl f t ) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - تباهيها . و خرابيها . و تلفها . اتلال ( atl l ) ع . ج تلّ . اتلال ( etl l ) م . ع . اتل الرجل فى الصلاة اتلالا : راست ايستاد آن مرد در نماز . و اتل المائع : چكانيد آن مايع را .